“มิยาโมโต้ มูซาชิ” จอมดาบแห่งวิถีปัจเจกชน

“มิยาโมโต้ มุซาชิ” ถือเป็นนักดาบผู้มีตัวตนจริงอยู่ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่น  เป็นผู้ที่ใช้วิชา “ดาบคู่” คนแรกที่มีฝีมือร้ายกาจ และหาคู่ต่อสู้ได้ยากยิ่ง ซึ่งผู้เขียนได้อ่านนิยายเรื่อง มิยาโมโต้ มูซาชิ ที่เขียนขึ้นโดย

บทความนี้ขอนำเสนอ “มิยาโมโต้ มุซาชิ… จอมดาบแห่งวิถีปัจเจกชน” ส่วนจะเป็นอย่างไรนั้น… ติดตามกันต่อไปได้เลยคับ

รูปเหมือนของมิยาโมโต้ มุซาชิ  ที่วาดด้วยฝีมือของตัวเอง


ชีวประวัติโดยย่อ


มิยาโมโต้ มุซาชิ (宮本 武蔵) เกิดที่จังหวัดฮาริม่า (Harima) เมื่อปีค.ศ. 1584 หรือ พ.ศ. 2127 มีชื่อเดิมว่า “ชินเม็ง ทาเคโซว” “มิยาโมโต้ เบ็นโนะสุเกะ” หรือ “นิเท็น  โดวโนคุ”  จากสามัญชนผู้ที่ไม่เคยมีความโดดเด่นอะไรได้เข้าสู่เส้นทางสายซามูไร ด้วยวิชานักดาบ  เรื่องราวของเขาได้เริ่มถูกบันทึกขึ้นในช่วงสมรภูมิเซกิงาฮาระ  ในฐานะทหารเลวใต้สกัดทัพของโทโยโทมิ  ฮิเดโยชิ  ทำศึกกับทัพของโตกุกาว่า  อิเอยาสึ  ก่อนที่ฝ่ายทัพของฮิเดโยชิจะพ่ายแพ้  นั่นจึงทำให้มุซาชิได้หันเหเส้นทางชีวิตของตัวเองไปสู่การเป็นนักดาบเร่ร่อน


ตลอดเกือบทั้งชีวิตที่ มูซาชิ ใช้สองมือจับดาบนั้น… เขาได้ท้าประลองกับยอดฝีมือมาอย่างมากมายกว่า 60 ครั้ง และไม่เคยมีครั้งใดเลยที่ มูซาชิ ได้ปราชัยแก่ฝ่ายศัตรู เขาไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่ครั้งเดียว  ในการประลองทุกครั้ง ซึ่งต้องเดิมพันด้วยชีวิตของตนเอง ในการประลอง…

มิยาโมโต้ มูซาชิ เสี่ยงตายจากคมดาบของศัตรูมานับครั้งไม่ถ้วน  และการต่อสู้ที่สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเขามากที่สุดก็คือ “การสังหารลูกศิษย์ของสำนักดาบโยชิโอกะ”  ที่ไล่ล่าเขามากกว่า 70 คนเพียงแค่ชั่วข้ามคืน


มูซาชิ ได้พบกับผู้คนที่เป็นคนเก่งๆ มากมาย และทั้ง ท่าน ทากุอัน พระนิกายเซน ที่มีจิตใจโอบอ้อมอารีกับมนุษย์ทุกคน  และมีอีกคนหนึ่งซึ่ง มอบกายและจิตวิญญานให้กับ มูซาชิ เธอคนนั้นชื่อว่า โอซือ  โอซือเป็นตัวละครที่เปรียบเสมือนดอกไม้ที่หาได้ยากบนโลกใบนี้  ด้วยจิตใจที่แน่วแน่ต่อความรักที่มีให้กับมูซาชิ  อย่างที่หาหญิงอื่นใดเทียบไม่

มูซาชิ ร่วมการประลองครั้งสุดท้าย กับสุดยอดนักดาบอย่าง “ซาซากิ โคจิโร่” ที่เกาะกังริว โดยใช้อาวุธเป็นไม้พายเรือ  และเพียงกระบวนท่าเดียว มูซาชิ ก็เป็นฝ่ายเอาชนะ โคจิโร่ ในการประได้ลองได้

รูปปั้นของมุซาชิกับโคจิโร่ในท่วงท่าของการต่อสู้บนเกาะกังริวในประเทศญี่ปุ่น


ซึ่งเส้นทางสายนักดาบนั้นได้หล่อหลอมให้ตัวเขารู้จักกับคำว่า “นักรบย่อมเห็นคุณค่าของชีวิต” ไม่ว่าจะเป็นตัวเองหรือศัตรูที่หันคมดาบหมายปองชีวิตของเขาก็ตาม… ในช่วงปั้นปลายของชีวิต… มิยาโมโต้ มุซาชิ ได้มุ่งสู่วิถีแห่งปัจเจกชน  เขาได้ศึกษาคำสอนของขงจื้อ เรียนรู้และรู้จักวิถีแห่งการใช้ชีวิตจากประสบการณ์ในชีวิตที่ผ่านมา  ภายใต้ระบบของสังคมญี่ปุ่นที่แบ่งออกเป็น กลุ่มนักสู้  กลุ่มชาวนา กลุ่มช่างการฝีมือ และกลุ่มพ่อค้า  ณ ยุคสมัยนั้น


ทั้งยังได้ถ่ายทอดวิชาการต่อสู้ในรูปแบบของบทคัมภีร์ต่างๆ  อย่าง “กระจกแห่งวิถีกลยุทธ” (Hyodokyo), กลยุทธ 35 ข้อ (Hyoho Sanjugo Kajo), วิถีแห่งการก้าวเดินโดยลำพัง (Dokkoudou) และบทคัมภีร์ที่รู้จักกันอย่างแผ่หลายมากที่สุดก็คือ  “คัมภีร์ห้าห่วง” ที่เป็นหลักวิชาการใช้เพลงดาบที่ตนเองใช้





คัมภีร์ห้าห่วงที่บัญญัติโดย มิยาโมโต้ มุซาชิ  
 โดยแบ่งออกเป็น 5 บทคือ

“ดิน” เป็นบทนำที่อธิบายถึงท่าพื้นฐานของคัมภีร์
“น้ำ” เป็นบทอธิบายถึงวิธีการออกดาบพื้นฐาน หรือที่เรียกว่า “สองสวรรค์หนึ่งรูปวิถี”
“ไฟ”เป็นบทอธิบายถึงการเรียนรู้เกี่ยวกับศัตรู
“ลม” เป็นบทอธิบายถึงวิชาอื่นๆ นอกจากที่ได้บัญญัติเอาไว้
“ความว่างเปล่า” เป็นบทที่ถือว่าเป็นจุดสำคัญที่สุดในคัมภีร์เล่มนี้  เพราะเป็นการรวมทุกๆ บทเอาไว้ในบทเดียวอย่างละเอียด


คัมภีร์ห้าห่วงนี้ยังถูกนำมาใช้เป็นแนวทางการวางกลยุทธทางธุรกิจสำหรับในยุคปัจจุบันได้อีกด้วย   และนอกเหนือจากวิชาการต่อสู้แล้ว… มุซาชิยังได้สร้างผลงานทางด้านศิลปะเช่นการวาดภาพ  งานแกะสลัก และบทประพันธ์อย่าง เอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้รำลึกถึงด้วย

มิยาโมโตะ มุซาชิ เสียชีวิตในวันที่ 13 มิถุนายนปี 1615 หรือเมื่อราว 370 ปีที่แล้ว  ในเมืองฮิโงะ ด้วยวัย 61 ปี